آخرین نامه ارنستو چگوآرا به معشوقه اش:

لایق تو کسی نیست جز آن کسی که،

تو را انتخاب کند، نه امتحان...

تو را نگاه کند، نه اینکه ببیند...

تو را حس کند، نه اینکه لمست کند...

تورا بیاراید، نه اینکه بیازارد...

تو را دوست بدارد و بدارد و بدارد...

ساده زندگی کن، اما ساده عبور نکن از دنیایی که تنها یکبار تجربه اش میکنی...

ساده بازگرد اما هرگز برنگرد به دنیای کسی که به زخم زدنت عادت کرده....

حتی اگر شاهرگ حیاتت را در دستانش یافتی...

وبه یاد داشته یاش که هیچکس ارزش شکسته شدن ارزش هایت را ندارد...

گاهی خودت رازندگی کن...

من میروم، تو میمانی با دنیایی از خاطره...

راستی آن روز که دلداده تو شدم یادت هست؟

از آن به بعدش را پاک کن...

همیشه میشه تموم کرد، بعضی اوقات دیگه نمیشه دوباره شروع کرد...

از یه جایی به بعد، دیگه بزرگ نمیشیم، بلکه پیر میشیم...

از یه جایی به بعد، دیگه خسته نمیشیم، بلکه میبریم...

از یه جایی به بعد، دیگه تکراری نیستیم، بلکه زیادی هستیم...

پس "مواظب همدیگه باشیم"